Ένας από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους για να αλλάξουμε το ενεργειακό πεδίο είναι μέσω μιας επιστήμης που ονομάζεται οπτικοποίηση των ηχητικών κυμάτων. Αν και δεν ήταν ο πρώτος που ανακάλυψε ότι ο ήχος έχει τη δυνατότητα να θεραπεύσει, ο δρ Hans Jenny, γιατρός στην Ελβετία, πραγματοποίησε μερικά συναρπαστικά πειράματα στα οποία μπορούμε κυριολεκτικά να «δούμε» πώς λειτουργεί ο ήχος.

Ο Jenny εφηύρε την «οπτικοποίηση των ηχητικών κυμάτων» τοποθετώντας άμμο, υγρό ή κάποια άλλη σκόνη σε μια μεταλλική πλάκα συνδεδεμένη με έναν ταλαντωτή. Ο ταλαντωτής είναι ουσιαστικά ένας δονητής, ο οποίος όμως ελέγχεται από μια γεννήτρια που παράγει πολλές χιλιάδες είδη συχνοτήτων. Ορισμένες από αυτές μπορούν να βρεθούν στη Φύση ενώ άλλες δημιουργούνται από τον άνθρωπο.

Αλλάζοντας τις συχνότητες του ταλαντωτή, ο δρ Jenny διαπίστωσε ότι η άμμος ή το νερό ή οποιαδήποτε άλλη ουσία που χρησιμοποιούσε προκειμένου να δημιουργήσει ένα ορατό μέσο για τον ήχο μετατρεπόταν σε μερικά πολύ ενδιαφέροντα σχήματα. Αυτά τα σχήματα μιμούνταν τις ιδιότητες της θείας γεωμετρίας και όσο υψηλότερη ήταν η συχνότητα, τόσο πιο πολύπλοκα σχήματα δημιουργούνταν.

Ο δρ Jenny έγραψε τα εξής: «Δεδομένου ότι οι διάφορες πτυχές των φαινομένων αυτών οφείλονται στις δονήσεις, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα φάσμα το οποίο αποκαλύπτει έναν συγκεκριμένο εικονιστικό σχηματισμό στον ένα πόλο και κινητικές-δυναμικές διεργασίες στον άλλο, ενώ το σύνολο δημιουργήθηκε και διατηρήθηκε από μια ουσιώδη περιοδικότητα».

Αυτό που εξέταζε ο Jenny ήταν πραγματικά ένας απλός τρόπος για την παρατήρηση της δημιουργίας της ύλης. Όπως κατανοούμε μέσα από τον αναδυόμενο τομέα της κβαντικής φυσικής, τα σχέδια αυτά προκύπτουν μέσω κυμάτων ενέργειας και οι πλάκες έδειξαν στους επιστήμονες ένα παρόμοιο φαινόμενο. Στην αρχαία κοινωνία των Σουμερίων, αυτό το γεγονός ήταν γνωστό. Αυτός είναι ο λόγος που πρακτικές όπως η προσευχή μάντρα βρίσκονται σε μεγάλη εκτίμηση.

Η ιερή συλλαβή «ΟΜ», για παράδειγμα, προκαλεί μια ορισμένη συχνότητα η οποία αποτυπώνεται στην ύλη που βρίσκεται γύρω με αποτέλεσμα να αλλάζει το ενεργειακό πεδίο. Οι Θιβετιανοί γνώριζαν μια παρόμοια επιστήμη των ήχων και άσκησαν την απαγγελία 5 «ιερών συλλαβών» που καθαρίζουν τον νου. Οι μοναχοί που έκαναν απαγγελία σύμφωνα με τη Γρηγοριανή μελωδία γνώριζαν επίσης τη συγκεκριμένη θεραπευτική δύναμη.

«Το είδος της ψαλμωδίας μας ηρεμεί το πνεύμα και μας βοηθά να ζούμε ειρηνικά με τον κόσμο μας αλλά και ο ένας με τον άλλο», λέει ο μελετητής ύμνων Philip Lawrence, ο οποίος είναι επίσης Ηγούμενος στο Μοναστήρι του Χριστού στην Έρημο – τόπος κατοικίας Βενεδικτίνων μοναχών από το Abiquiu στο Νέο Μεξικό.

«Σύμφωνα με διάφορες μελέτες, οι ύμνοι έχουν κάποια παράξενη επίδραση στα κύματα του εγκεφάλου» συμπληρώνει ο Ηγούμενος, «αλλά δεν είναι αυτός ο στόχος των μοναχών της ερήμου. Ο στόχος τους, όπως και σε κάθε Γρηγοριανό μέλος, είναι να επικεντρωθούν στις λέξεις και όχι στη φωνή ή την ανάγνωση του βιβλίου των ψαλμών. Υπάρχει πάντα η ελπίδα ότι οι ύμνοι μας θα προκαλέσουν στους άλλους ένα αίσθημα ειρήνης, εσωτερικής ηρεμίας και αναγνώρισης του ωραίου. Οι αξίες αυτές μπορούν να βοηθήσουν στη δημιουργία ενός κόσμου όπου θα επικρατεί ειρήνη και ηρεμία».

Δεδομένου ότι όλη η ύλη αποτελείται από διαφορετικές συχνότητες από την κατάρρευση της κυματοσυνάρτησης ή του κβαντικού πεδίου, έχουμε τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε μια άλλη πραγματικότητα με ήχο.